Zamek w Sierpcu

 1447 roku wzmiankowana jest w Sierpcu „curia” Piotra z Sierpca, jednak nie wiadomo czy chodzi już o murowaną budowlę obronną czy raczej folwark. W 1519 wieku wymieniony jest w dokumentach sprawujący urząd w Sierpcu Burgrabia, prawdopodobnie więc istniał tu już wtedy zamek. Dopiero z 1643 roku pochodzi pierwsza pewna i bezpośrednia informacja o zamku – opatka benedyktynek sierpeckich Anna Potulicka wydzierżawiła go Pawłowi Rościszewskiemu w dożywotnie posiadanie. Zamek był wtedy prawdopodobnie dobrze utrzymany, ponieważ dokument zobowiązuje Pawła do troski o zachowanie budowli w dobrym stanie. Rodzina nowego właściciela rezydowała na zamku do końca XVII wieku. Nie wiadomo kiedy zamek uległ ruinie, ale w początkach XVIII wieku wzniesiono w Sierpcu murowany klasztor, na który cegłę prawdopodobnie pozyskano z rozbiórki ruin zamkowych. Badań nad lokalizacją zamku nie prowadzono, artykuł z „Korespondenta Płockiego” z 1876 roku mówi: „…nad rzeką Sierpienicą, na drugim jej brzegu , znajduje się kawałek gruntu 1/2 morga powierzchni. Na tym gruncie wzniesionym na stóp trzy nad poziomem wody w rzece, są pokryte już ziemią grube fundamenty murów zajmujące w różnych kierunkach większą połowę [sic!] tejże powierzchni”.

Budowla miała prawdopodobnie wymiary około 45×35 metrów.

Do XIX wieku istniała w Sierpcu ulica  zwana Zamczysko, obecnie to ulica Benedyktyńska.

Podstawa źródłowa opracowania:

– Ks. Tadeusz Żebrowski – Zamek w Sierpcu [w:] Dzieje Sierpca i ziemi sierpeckiej, TNP, Sierpc 2003, s.

Reklamy