Cmentarz przy kościele Wniebowzięcia N.M.P.

Przy nowo wybudowanym kościele na gruntach rodziny Bobrowskich (do II wojny światowej tereny na zachód od klasztoru nazywane były „Bobrowem”) powstał cmentarz przykościelny. Jednakże w podziemiach chowano zamożniejszych zmarłych m.in. Bobrowskich, a także zmarłych księży. Inni czciciele Madonny Sierpeckiej chowani byli wokół kościoła.
Protokół wizytacyjny z roku 1776 informuje, że

pomiędzy […] zakrystią i wielkim ołtarzem jest sklepik, w którym się fundatorowie chowają” oraz, że „pod […] kaplicą Najświętszej Panny Szkaplerznej jest sklep (sklep – sklepienie) murowany, w którym się chowają Panny Benedyktynki„.
Protokół wymienia trzy epitafia znajdujące się w kościele : Piwów, ks. Szczawińskiego, i trzeci znajdujący się w kaplicy „nieznanej osoby„.

Prawdopodobnie chodziło tu o epitafium Katarzyny Goślickiej. Jest to najstarszy zachowany tego typu zabytek w Sierpcu. Na płycie z brunatnego marmuru znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca zmarłą, a pod nią inskrypcja łacińska, całość otoczona ornamentem.

  Pozostałe nagrobki się nie zachowały.

Jednakże wewnątrz kościoła na południowej ścianie (dokładniej w dolnej części łuku tęczowego) znajduje się tablica z czarnego marmuru upamiętniająca Mariannę z Machczyńskich Rzeszotarską.

Na zewnętrznej ścianie zakrystii umieszczona jest płyta z szarego piaskowca poświęcona ks. Sebastianowi Kozłowskiemu. Zaskakująca jest informacja o fundacji tejże tablicy. Jako fundatorowie  wymienione są dzieci zmarłego księdza mansjonarza. Ksiądz Sebastian po ojcu był skarbnikiem Sierpeckim. Miał pięcioro dzieci. W wieku 70 lat przyjął święcenia kapłańskie.

Podczas prac remontowych w latach 70 wykopano płytę z różowego piaskowca i umieszczono ja na zachodniej ścianie kruchty bocznej. Pęknięcia nie pozwalają na odczytanie wymienionych dat zgonów. Płyta upamiętnia Agatę z Bromirskich i Antoniego – małżonków Bentlejewskich

Zachowane XIX wieczne epitafia świadczą o tym że zapewne w I połowie tegoż wieku  pogrzeby tam się zdarzały. Natomiast jeszcze w latach 60tych XX wieku w podziemiach kościoła Wniebowzięcia N.M.P. chowano zmarłe Siostry Benedyktynki. Z tego powodu krypty na razie nie mogą zostać otwarte do zwiedzania (a taki pomysł jest), bo warunki sanitarne nie pozwalają ich otworzenia na 30 lat po ostatnim pochówku. (Dla ciekawskich mogę podać iż ostatnią zakonnice pochowano tam w latach 80tych). 

NA PODSTAWIE:

Paweł Bogdan Gąsiorowski, „Nekropolie ziemi sierpeckiej”, Sierpc 2005

 

Płyta nagrobna Katarzyny Goślickiej. Fot. red.

 

Reklamy

Cmentarz przy kościele Farnym

Przy tym kościele znajdował się prawdopodobnie najstarszy chrześcijański cmentarz Sierpca. Do dziś dnia nie zachowały się (niestety) żadne epitafia bądź nagrobki.

Jednakże należy zwrócić uwagę na kamienie wmurowane w wieże. Rysunki na nich przedstawione są rytami zapewne heraldycznymi. Ciekawym okazem jest kamień wmurowany pod lewym oknem w wieży. Ryt przedstawia ptaka, podkowę z krzyżem i ostrogę. Jest to najprawdopodobniej herb Ślepowron. Zapewne ta pozostałość nie wiąże się z funkcją epitafijną lecz udziałem w fundacji wieży.

W ścianie kaplicy wmurowana jest tablica pamiątkowa wykonana z piaskowca. Przekazuje ona nam informacje o restauracji kościoła i budowie tejże kaplicy w 1569 roku. Powyżej widnieje herb rodowy Sieprskich – Prawdzic. Nie jest to jednak epitafium (z tegoż względu iż Andrzej i Katarzyna Sieprscy pochowani są w Katedrze Płockiej) , jednakże warto zobaczyć ten obiekt bo jest to najstarszy zabytek epigraficzny Sierpca. W podziemiach fary zapewne pochowani są wcześniejsi przedstawiciele rodu Sieprskich.

Cmentarz przy kościele istniał zapewne do początków XIX wieku.

 

NA PODSTAWIE:

Paweł Bogdan Gąsiorowski – „Nekropolie ziemi sierpeckiej”, Sierpc 2005


   

 Tablica pamiątkowa Andrzeja Sieprskiego

 

  

 Kamień młyński wmurowany w wieżę kościoła. Fot. sierpc.com.pl


  

Herb Prawdzic w zwieńczeniu kaplicy. Fot. „Kronika Sierpca i ziemi sierpeckiej”