Lodownia O. Bobkego w Sierpcu (ul. B. Prusa), w 1997 i 1998 roku

Dziś mamy dla Państwa kilkunastosekundowe sekwencje pokazujące ruiny nieistniejącej dziś sierpeckiej lodowni należącej pierwotnie do browaru parowego w Głodowie k. Lipna. W czasach carskich był to jeden z najprężniej działających browarów w całej guberni płockiej. Browar w Głodowie (założony w 1878 r.przez Karola Pląskowskiego) zawiesił swoją działalność ok. 1935 r. Zapewne w tym czasie lodownię w Sierpcu kupił Oswald Bobke ze Skępego, prowadzący tam od lat dwudziestych XX w. restaurację „Skępianka” zajmującą się również importem i eksportem win, wódek, likierów, koniaków i piwa.

fotoplan1959

Fotoplan Sierpca z 1959 roku. Budynek lodowni wraz ze stróżówką (wówczas mieszkaniem prywatnym) zaznaczony strzałką. Po prawej widoczna korona murów zrujnowanej miejskiej rzeźni. Po lewej stronie widoczny plac budowy szkoły nr 3. Fot. z zasobów Pracowni Dokumentacji Dziejów Miasta Sierpca.

szkola-widok

Dawna lodownia Bobkego zaznaczona strzałką. W tle gmach szkoły nr 3, na pierwszym planie nieistniejący dziś budynek pod adresem Plac Chopina 3a. Fot. zapewne z końca l. 60. XX w. z zasobów Pracowni Dokumentacji Dziejów Miasta Sierpca.

Lodownia mieściła się przy uliczce zwanej przez sierpczan „Tryftą”. Dziś wytyczona jest tu ul. Bolesława Prusa. Lodownia znajdowała się nieopodal istniejących do dziś schodów prowadzących przed gmach Szkoły Podstawowej nr 3.

wspomnienia - okładka

Historię ulicy Tryfta i wspomnienia dot. lodowni Bobkego (m.in. tragiczny okupacyjny epizod ze stycznia 1945 roku) opisała Maria Całka w II tomie Wspomnień Sierpczan (zob. Maria Całka, Wspomnienie o dawnej „Tryfcie”, [w:] Wspomnienia sierpczan. T. 2, red. Magdalena Staniszewska, Sierpc 2016, s. 15-26).

Nagrania z 1997 i 1998 roku zdigitalizowano na potrzeby serwisu STARY SIERPC . Autorem sekwencji był Jacek Kowalski. Edycję i montaż przeprowadził Tomasz Kowalski.

* * *

Kilka ujęć miejsca po lodowni wykonanych w 2011 roku:

dsc_5137dsc_5145

* * *

P.S. Poszukujemy innych ikonograficznych świadectw lodowni przy ul. Prusa. Może mieszkańcy Sierpca posiadają takie w swoich zbiorach? Prosimy o kontakt.

Reklamy

„W starym albumie…” cz.5

Kolejny artykuł z cyklu „w starym albumie…” (tu linki do pozostałych części: 1>> ; 2>> ; 3>> ; 4>>) poświęcimy interesującej kolekcji zdjęć z 1927 roku odnalezionych w dawnych zbiorach archiwalnych Muzeum Józefa Piłsudskiego w Belwederze (przechowywane dziś w Archiwum Akt Nowych w Warszawie). Kilka zdjęć z Sierpca umieszczono w pamiątkowej księdze, którą w dniu imienin marszałka Józefa Piłsudskiego jako „wyraz hołdu i czci” ofiarowały mu w 1927 roku Komitety Organizacji Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego rejonu 32 Pułku Piechoty z powiatów: mławskiego, działdowskiego, płockiego, gostynińskiego, sierpeckiego i płońskiego.

Z terenu powiatu sierpeckiego w pamiątkowej księdze podpisy złożyli członkowie: Hufca Szkolnego w Sierpcu, Ochotniczej Straży Pożarnej w Koziebrodach, Ochotniczej Straży Pożarnej w Mochowie, Związku Strzeleckiego w Piaskach, Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sierpcu, Ochotniczej Straży Pożarnej w Żochowie, Związku Strzeleckiego w Grąbcu, Związku Strzeleckiego w Gójsku. I zdjęcia ich członków – wykonane w okołosierpeckich plenerach – opatrzone krótkim historycznym komentarzem, dziś Państwu zaprezentujemy.

St-album5-01St-album5-02St-album5-03


Jedną z pierwszych organizacji sportowych na terenie powiatu sierpeckiego założoną po odzyskaniu przez Polskę niepodległości było Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” (organizacja działająca na terenie całego kraju na obszarze wszystkich trzech zaborów – zobacz więcej >>). Sierpeckiego „Sokoła” powołano do życia w 1921 roku (po krótkiej przerwie w działalności, reaktywowano go w 1925 r.) i stał się on najistotniejszą podwaliną kultury fizycznej naszego miasta w dwudziestym stuleciu. Warto odnotować, że „za cara” istniało w Sierpcu przez krótki czas (wzmiankowane w 1906 r., później zdelegalizowane) „gniazdo Sokole”, w którym działał m.in. nauczyciel wychowania fizycznego Józef Kowalewski.

W 1927 roku zarząd „Sokoła” w Sierpcu stanowili: prezes – rejent Wacław Gurbski, wiceprezes – nauczyciel Aleksander Wyczałkowski, sekretarz – W. Czajkowski, skarbnik – M. Ostrowski, naczelnik – Witold Jarociński z Sudrag, pomocnik naczelnika – Grzegorzewski. Członkami zarządu byli: dziekan sierpecki ks. Wincenty Chabowski, Stanisław Ożarowski ze Śniech, Jan Krępeć z Gójska, Rzemieniewski z Sierpca, Jan Smoliński i Świderski. Na czele komisji rewizyjnej stał Marian Kordulasiński.

W tym czasie „Sokół” posiadał:

1) własną umundurowaną i bardzo sprawną orkiestrę (kapelmistrz – Jan Tyburski)
2) oddział Przysposobienia Wojskowego
3) oddział pieszy
4) oddział konny (dowódca – Witold Klicki)

W 1927 roku odbyło się poświęcenie własnej siedziby „Sokoła” mieszczącej się w domu Wincentego Tyburskiego przy ulicy Piastowskiej w Sierpcu. Lokal składał się z dwóch większych i dwóch mniejszych pokoi. Oprócz ćwiczeń „Sokół” urządzał latem wycieczki, a zimą – różne zabawy towarzyskie. Warto dodać, że Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sierpcu posiadało piękny, stylowy sztandar.

„Sokół” (oraz szereg innych sportowych organizacji) odbywał swoje ćwiczenia na prowizorycznym boisku zorganizowanym przy ruinach dawnej cerkwi św. Mikołaja (dziś park im. Janusza Korczaka), a po oddaniu wzniesionego na fundamentach świątyni nowego gmachu starostwa powiatowego w 1928 roku – przeniesiono je na nowo zorganizowane boisko przy obecnej ulicy Traugutta (rejon empegeku), a z biegiem czasu na tzw. targowicę na Grzymałach (obecny stadion miejski). Doroczne manewry junaków „Sokoła” pod egidą Przysposobienia Wojskowego odbywały się w okolicach wsi Studzieniec – w trakcie ich trwania podnoszono sprawność fizyczną młodzieży oraz przeprowadzano zajęcia z zakresu musztry.

Stary-album5-041Stary-album5-043Młodzież z „Sokoła” na boisku przy gmachu dawnej cerkwi św. Mikołaja (rozbudowywanej na siedzibę starostwa), z tyłu gruzowisko z rozebranych części dawnej świątyni.
Stary-album5-046Związek Strzelecki z Mieszczka podczas ćwiczeń przed gmachem dawnej cerkwi, rozbudowywanej na siedzibę starostwa (widoczne istniejące do dziś wejście główne oraz drewniane rusztowania przy wznoszonym kolumnowym portyku). Z tyłu, z lewej strony widoczny gmach gimnazjum.

Działalność Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego na terenie powiatu sierpeckiego zaczęła się rozwijać w 1924 roku (o samej organizacji więcej tu >>). Początkowo jego niewielką liczbę członków stanowili uczniowie miejscowego gimnazjum. Z biegiem lat organizacja poszerzyła swoją działalność na teren okolicznych wiosek (mimo początkowego sporego oporu mieszkańców i władz) i tak powstawały pierwsze „zamiejscowe” oddziały PWiWF – m.in. „Związki Strzeleckie” w Piaskach, Grąbcu, Sudragach i Gójsku, a w Sierpcu reaktywowano wspominane wcześniej Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” mające w swoich strukturach oddział PW. Oddziały Przysposobienia Wojskowego organizowano również w ramach miejscowych zastępów Ochotniczych Straży Pożarnych. W 1927 roku liczba członków wszystkich organizacji wynosiła ponad 100 osób. Od 1928 roku w szybkim tempie powoływano do życia kolejne oddziały Przysposobienia Wojskowego – m.in. w Rościszewie, Górtatach (dziś: Rzeszotary-Górtaty), Mochowie i Bieżuniu, a liczba członków podwoiła się. Obserwowany rozwój organizacji był możliwy dzięki zaangażowaniu Powiatowego Komitetu PWiWF, który przydzielił stałe mieszkanie dla dwóch wojskowych instruktorów a także zorganizował 6 i 7 października 1928 roku pierwsze święto Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego w Sierpcu, na które złożyły się m.in.: zawody lekkoatletyczne i zawody strzeleckie z broni małokalibrowej. Sierżantem Powiatowego Komitetu Przysposobienia Wojskowego był wówczas Stefan Rodzki (który zasłynął jako inicjator wybudowania w Sierpcu w 1929 roku strzelnicy – przy współudziale starosty Leona Rożałowskiego – strzelnica istniała przy obecnej ulicy Ludwika Solskiego), po nim obowiązki te przejął w latach 1930-33 por. Jan Płosa (który bohatersko zapisał się na kartach historii Sierpca w związku z tragicznymi wydarzeniami w Studzieńcu 18 czerwca 1931 r.), będący oficerem 4. Pułku Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej (stacjonującego w Płocku).

Stary-album5-042Gimnazjalny oddział Przysposobienia Wojskowego w Sierpcu. Z przodu siedzą (od lewej): Stefan Rodzki, ks. Leon Pomaski, Leon Rożałowski. Z tyłu gmach gimnazjum przed rozbudową (od strony podwórza) – ob. adres ul. Płocka 38.
Stary-album5-047Oddział Przysposobienia Wojskowego przy Ochotniczej Straży Pożarnej z Żochowa na manewrach w Sierpcu. Zdjęcie wykonano na podwórzu ratusza w Sierpcu (gdzie siedzibę miała sierpecka straż pożarna), budynek w tle to istniejący do dziś gmach pod adresem Pl. F. Chopina 26. W oddali po lewej stronie stodoła stojąca na skarpie przy ul. Narutowicza.
Stary-album5-044Związek Strzelecki ze wsi Piaski (być może ćwiczenia na polach w Studzieńcu?)
Stary-album5-045Związek Strzelecki z Grąbca.
Stary-album5-048Oddział Przysposobienia Wojskowego Ochotniczej Straży Pożarnej z Koziebród na rynku w Raciążu.

Po latach, sierpecki „Sokół” wraz z członkami Przysposobienia Wojskowego oraz strzelcami 4 Pułku Strzelców Konnych z Płocka sfotografowani zostali w 1933 roku (datacja wg PDDMS, w książce Sierpc międzywojenny w fotografii, s. 15) na dawnym boisku przed gmachem dawnej cerkwi – wówczas już siedziby starostwa, z istniejącego do dziś balkonu nad wejściem. Być może to znane i popularne zdjęcie wykonano z okazji pożegnania porucznika Jana Płosy, który właśnie w 1933 wracał do garnizonu w Płocku, opuszczając Sierpc po trzech latach służby w PW i współpracy z „Sokołem”.

St-album5-12Swoją drogą – historia zatoczyła koło… Być może na tym zdjęciu są te same „sokoły”, które w 1927 roku dzielnie ćwiczyły przed dawną cerkwią pozując do albumu w prezencie dla marszałka Piłsudskiego, a wówczas, po sześciu latach stanęli przed nowym, eleganckim gmachem siedziby sierpeckiego powiatu, jako członkowie PW ?


/opracowano na podstawie: Miesięcznik Illustrowany: Mazowsze Płockie i Kujawy, nr 7-8 (1927) oraz (1930) oraz : K. Stręciwilk, 80 lat sierpeckiego klubu sportowego, Sierpc 2006./

 

„W starym albumie…” cz.4

Na samym początku nowego roku kalendarzowego mamy dla naszych Czytelników niespodziankę – krótki wpis z naszego popularnego cyklu „W starym albumie…”. Zdjęcia nadeszły nieoczekiwanie, a ich treść była równie niespodziewana! Otóż, udało się „namierzyć” zdjęcia wnętrza kościoła ewangelickiego, przy ul. Płockiej w Sierpcu. Któż by się spodziewał?

Kolekcjonerzy lokalnych pamiątek – rozkładali ręce – nie ma! – mówiono. I niestety tak było – nawiązanych zostało wiele kontaktów z potomkami rodzin pochodzenia ewangelickiego, którzy przed 1945 rokiem zamieszkiwali Sierpc, jednak nikt nie znajdował w swoich zbiorach zdjęć wnętrza sierpeckiej świątyni protestanckiej. A jednak! Kilka dni temu nadszedł na naszą skrzynkę e-mail, którego treść i załączniki wypełniły tę badawczą lukę! Znany sierpczanom p. Eugen Kleister z Rostocku (tu o promocji jego książki w Sierpcu w 2012 roku >>) „odkopał” w swoich rodzinnych zbiorach przedwojenny album rodzinny, a w nim dwa ciekawe zdjęcia interesującego nas obiektu. Otrzymałem je za pośrednictwem p. Gerharda Jabsa. Postanowiłem, że zasługują na osobne odnotowanie w ramach „albumowego” cyklu na naszej stronie. Panom Kleisterowi i Jabsowi – serdecznie dziękuję za tę cenną dla sierpczan przesyłkę.

* * *

k-ew-Sierpc 1913Kościół ewangelicki w Sierpcu. Zdjęcie wykonano tuż po ukończeniu budowy w 1913 roku.
Na fotografii uwieczniono również dawny drewniany dom modlitwy i szkołę oraz czworoboczną dzwonnicę.
Fot. nieznany (?) .

Poświęcony w 1913 roku, po sześciu latach starań i dwóch latach żmudnej budowy (zob. link >>) kościół parafii ewangelicko-augsburskiej w Sierpcu, służył wspólnocie do 1945 roku. W tym czasie pracowało w nim kilkunastu duchownych, odprawiono tysiące nabożeństw, pobłogosławiono setki małżeństw, udzielono tyleż chrztów i odprowadzono na wieczny spoczynek ogromną liczbę zmarłych.


Sierpc-ewangelicki 01

Pierwsze ze zdjęć (nieco słabszej jakości od drugiego) pokazuje właśnie uroczystość pogrzebową. Wskazuje na to trumna stojąca pośrodku kościoła, przystrojona licznymi wieńcami. Podobnie wnętrze kościoła, które udekorowane było dużą liczbą kwiatów. Na zdjęciu dostrzegamy: fragment empory wzniesionej przy bocznej ścianie świątyni, charakterystyczne ławki (wykonane przez parafian w 1913 roku), bogato zdobiony żyrandol oraz trójbocznie zamkniętą apsydę, doświetloną dwoma ostrołukowymi oknami. Pośrodku apsydy stoi ołtarz, który zdobi obraz Ostatniej Wieczerzy, wg. Leonarda da Vinci reprodukowany w 1913 roku w firmie Richarda Kentela ze Stuttgartu. Ponad ołtarzem, na konsze apsydy, dostrzegamy wymalowany niebieski firmament w postaci setek złotych gwiazd. Według relacji Eugena Kleistera – autorem dekoracji malarskiej w apsydzie był jego ojciec Johann.


Sierpc-ewangelicki 02

Drugie zdjęcie przedstawia uroczystość parafialną. Pod sklepieniem na kwietnych girlandach podwieszona została tablica z napisem „Chwała Bogu Naszemu” z krzyżem i liczbą „25„. Czy uroczystość ta odnosi się do jakiegoś dwudziestopięciolecia? Tłumnie zgromadzony lud stoi przy samym ołtarzu nie mieszcząc się w ławkach. Przed ołtarzem stoi pochylony, odwrócony duchowny. Ponad nim, na stopniach ołtarza rozpoznaję stojącego twarzą do ludzi superintendenta, ks. Juliusza Burschego. Wokół ołtarza stoi jeszcze kilku innych duchownych w czarnych togach i z białymi befkami na szyi. Wydaje się, że była to bardzo ważna kościelna uroczystość. Być może jest to zdjęcie z ordynacji nowego proboszcza lub administratora parafii? Snuję hipotezę, że mogła to być ordynacja pastora Artura Wilhelma Wittmeyera w 1938 roku (? – mijało wówczas 25 lat od poświęcenia sierpeckiego kościoła – stąd liczba na dekoracji) Na zdjęciu dokładniej widać ołtarz, obraz Ostatniej Wieczerzy, lichtarze ze świecami i gwieździstą dekorację konchy apsydy ołtarzowej.


Rąbek tajemnicy enigmatycznego i zupełnie nieznanego wystroju ewangelickiej świątyni w Sierpcu został nareszcie uchylony. Nieznacznie – ale zawsze jest to pewien krok do przodu. Może będą znajdować się kolejne zapomniane fotografie, które pozwolą nam odtworzyć wygląd nieistniejącego sierpeckiego kościoła ewangelickiego? Nieistniejącego – bo do dziś przetrwały jedynie jego dwie przeprute ściany i przebudowany masyw wieżowy. Pomyślałem, że warto byłoby zestawić jakieś współczesne zdjęcie porównawcze z wnętrza kościoła rzymskokatolickiego św. Stanisława Kostki, który wzniesiono w miejscu starej ewangelickiej świątyni i że powinno to być zdjęcie wykonane właśnie z wysokości dawnych empor – jak nowo odkryte dwa zdjęcia. I znalazłem! Wykonałem je we wrześniu 2015 roku, kiedy w kościele były tłumy wiernych niemieszczące się w ławkach! W parafii św. Maksymiliana Kolbego w Sierpcu trwało wówczas Nawiedzenie Cudownego Obrazu Matki Bożej.

W sumie … ciekawe i wymowne zestawienie … !

DSC_3344

Kościoła ewangelickiego już nie ma, ewangelików również, pamięć o sierpeckich pastorach się rozmywa. Ale miejsce to wciąż naznaczone jest modlitwą! I już nie braci protestantów, ale społeczność rzymskokatolicką wciąż wzywa ten sam, leciwy dzwon (link tu >>) – dzwonił podczas Nawiedzenia Obrazu Matki Bożej i z pewnością dzwonił podczas nieznanej nam bliżej ewangelickiej uroczystości uwiecznionej na starej fotografii.

Czas płynie… ale pewne stałe i niezmienne punkty we wszechświecie przypominają nam o przeszłości!

„W starym albumie…” cz.3

Kontynuując zainicjowany w 2010 roku cykl „W starym albumie” którego założeniem była prezentacja nieznanych dotychczas zdjęć z życia „Starego Sierpca” (zob. cz. 1album rodziny Ptaszyńskich; zob. cz. 2zbiór IS PAN), prezentujemy dziś kolejny zbiór fotografii Sierpca – tym razem z 1910 roku.

Prezentowane zdjęcia, częściowo znane są sierpczanom i kolekcjonerom „historycznych perełek”, jednak źródło ich pochodzenia nie zawsze było jednoznaczne (podobnie z datowaniem). W wielu publikacjach naukowych i popularnonaukowych pojawiały się ich skany z podanymi rozmaitymi informacjami dotyczącymi ich pochodzenia. Lecz łączyło je jedno – ręczne podpisy pisane cyrylicą.

100_2231

Na ślad oryginałów tych fotografii trafiłem dzięki współpracy z p. Dariuszem Szpejenkowskim, który był uprzejmy poinformować mnie o przechowywanym w zbiorach Biblioteki im. Zielińskich w Płocku płóciennym albumie z pięcioma fotografiami Sierpca z 1910 roku. Albumik ten, zatytułowany „Виды Г. Серпеца. 1910 г.” (pol. Widoki miasta Sierpca. 1910 r.) był prezentem dla gubernatora płockiego Aleksieja Rozenszild von Paulina (Алексей Александрович Розеншильд-Паулин – urzędował w Płocku w latach 1910-1914). Jak wynika z umieszczonej wewnątrz, pisanej odręcznie dedykacji dla gubernatora Rozenszilda, jego ofiarodawcą był niejaki G. Koszyc. Udało się zidentyfikować tę postać. Gieorgij Koszyc (Георгий Петрович Кошицъ) był od 1903 roku komisarzem ds. włościańskich na teren powiatu sierpeckiego (Комиссар по крестьянским делам). W swojej urzędniczej karierze doczekał się odznaczenia Orderem św. Anny 3. klasy i medalem „na pamiątkę panowania cesarza Aleksandra III”. Swoje geodezyjne wykształcenie zdobył we Władykaukazie, a służbę rozpoczął w 1889 roku.

Album ten, dziś skrzętnie przechowywany w płockich zbiorach bibliotecznych, był w ostatnich latach – dosłownie kilka razy – obiektem zainteresowań badaczy dziejów Sierpca. Wykonano (znane mi i powielane wielokrotnie – również nieświadomie w mojej książce z 2013 roku „W Sierpcu za cara…”) odbitki trzech z nich i zaczęły one „żyć własnym życiem”. Wydaje się, że nadeszła najwyższa pora, by pokazać je w komplecie i wskazać dokładne źródło i miejsce przechowywania ich oryginałów.


01. Базарная площадь и канцелярия Мирового Судьи
/pol. dosł. Plac rynkowy i kancelaria Sądu Pokoju/

100_2241

OLYMPUS DIGITAL CAMERA/obecny adres: Pl. kard. S. Wyszyńskiego 4/


02. Магистратъ
/pol. Magistrat/

100_2258

dsc_5112

/obecny adres: Pl. kard. S. Wyszyńskiego 1/


03. Городское общественное собрание
/pol. dosł. Miejskie zebranie publiczne – in. Dom Ludowy/

100_2263dsc_9210/obecny adres: Pl. F. Chopina 16/


04. Плоцкая улица и уездное управление
/pol. Ulica Płocka i urząd powiatowy/

100_2275dsc_3836/obecny adres: Ul. Płocka 1/


05. Квартира и канцелярия Комиссара
/pol. Mieszkanie i kancelaria komisarza/

100_2298dsc_5222/obecny adres: Ul. Płocka 15/

(Tu pozwolę sobie na jedyny w tym poście komentarz. Prezentowany na fotografii obiekt (dziś Sierpczanom znany jako „dom Tułaczów”) był miejscem zamieszkania i pracy Gieorgija Koszyca, którego nie omieszkał zaprezentować w ofiarowywanym gubernatorowi płockiemu albumie. Polecam również uwadze czytelników nieistniejącą, drewnianą zabudowę działek, na miejscu których wznosi się istniejąca dziś kamienica pod adresem ul. Płocka 17 – daw. restauracja „Mazowiecka”. Szczególnie osobliwe są wysokie, kamienne fundamenty pierwszego domu!)


Krótkie historie budowlane wspomnianych obiektów zawarłem w książce „W Sierpcu za cara…”, do której – celem zapoznania się z nimi – w tym miejscu odsyłam. Jak widzimy – obiekty, które uznano w 1910 roku za najbardziej reprezentacyjne i godne sfotografowania i wręczenia na pamiątkę nowo mianowanemu gubernatorowi płockiemu – przetrwały do dziś. Różne były ich koleje losu, a co za tym idzie – niosą w sobie ogromny ładunek wartości historycznych i emocjonalnych – naszym obowiązkiem jest przekazać je kolejnym pokoleniom. Szczególnie mam tu na myśli kończący swój żywot dom przy Pl. F. Chopina 16. Na początku XX wieku był chlubą miasta – chwalono się nim najwyższemu urzędnikowi guberni (ogólnie rzecz ujmując – dla Sierpczan, była to druga – zaraz po panującym carze – najwyższa osoba w kraju), a dziś? Trwająca od lat bezradność kolejnych miejskich urzędników skazuje go na całkowitą zagładę.

33 lata temu w Sierpcu

33 lata temu, 21 sierpnia 1983 roku Sierpc odwiedził metropolita krakowski, kardynał Franciszek Macharski. Dokonał on (w imieniu przebywającego wówczas w szpitalu, prymasa Polski, kard. Józefa Glempa) koronacji słynącej łaskami figury Matki Bożej Sierpeckiej.

Ryc. 23

Dziś rzecznik Kurii Archidiecezjalnej Krakowskiej poinformował o śmierci kardynała Macharskiego. Były metropolita krakowski zmarł 2 sierpnia 2016 roku w Krakowie w wieku 89 lat.

W związku z tym smutnym wydarzeniem, przypominamy Szanownym Czytelnikom zamieszczony kilka lat temu na naszej stronie film z uroczystości koronacyjnych z 1983 roku (artykuł na ten temat tu >>>>> ) oraz kilka niepublikowanych dotąd zdjęć.

Ku pamięci księdza kardynała i jego wizyty w Sierpcu.

requiescat in pace!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

blog_co_1056700_2148852_tr_koronacja_matki_boskiej_sierpeckiej02ABY OBEJRZEĆ FILM – kliknij powyższy obrazek


koronacja1983 (1)
koronacja0

koronacja1983 (6)

koronacja1983 (3)

koronacja1983 (4)

koronacja1983 (2)

koronacja1983 (5)
Powyższe zdjęcia pochodzą z artykułu: Dariusz Sobkowicz, Królowa równin mazowieckich, „Za i przeciw” 1983, nr 39.
blog_co_1056700_2148852_tr_koronacja_21_viii_1983Z archiwum strony „Stary Sierpc”

Dawne sierpeckie „Boże Ciało”

W przypadającą dziś Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej (łac. Sollemnitas Sanctissimi Corporis et Sanguinis Christi) – której najbardziej wymownym i charakterystycznym elementem są organizowane w parafiach uroczyste procesje z Najświętszym Sakramentem – zaprezentuję Czytelnikom kilka ujęć sierpeckich procesji odbywanych na ulicach naszego miasta przed dziesięcioleciami.

Dla porządku warto dodać, że do 2. poł. XX w. miejskie procesje zatrzymywały się przy czterech ołtarzach: przy kościele NMP, przy kościele Ducha Św., przy kościele farnym oraz przed ratuszem na Starym Rynku. Kiedy kościół ewangelicki przy ul. Płockiej został zakupiony przez parafię farną, z czasem – trasę procesji przedłużono do tej świątyni, rezygnując ze wznoszenia ołtarza na Starym Rynku.

Poniższe zdjęcia przekazały Panie J.G. oraz A.P., ze swoich rodzinnych zbiorów, za co im serdecznie dziękuję. Niestety nie są one podpisane i trudno jest wyrokować kiedy dokładnie zostały wykonane. Pierwsze trzy, według rodzinnych przekazów – mają być przedwojenne, pozostałe cztery, wykonane na Starym Rynku mogą pochodzić z l. 60-70. XX wieku.

Sierpc-Boze-Ciało-daw01 Sierpc-Boze-Ciało-daw02 Sierpc-Boze-Ciało-daw03


Sierpc-BozeCialo-pozn01 Sierpc-BozeCialo-pozn02 Sierpc-BozeCialo-pozn03 Sierpc-BozeCialo-pozn04


Zachęcam do podzielenia się rodzinnymi zbiorami, w których może przetrwały inne odsłony sierpeckich procesji!

Po czterdziestu latach znów w Sierpcu

20 czerwca 2015 roku rozpoczął się w Pułtusku drugi etap Nawiedzenia kopii cudownego obrazu Matki Bożej Częstochowskiej Diecezji Płockiej. Po 40 latach na mazowieckie drogi powróciła najsłynniejsza polska ikona. We wrześniu tego roku trzykrotnie nawiedzi nasze miasto. Lecz nie zdarzy się to po raz pierwszy w jego historii. W 1976 roku bowiem „gościła” w sierpeckiej farze. Celem przywołania tego bezprecedensowego wydarzenia o znaczeniu nie tylko religijnym, ale również społecznym i dziś już bez wątpienia – historycznym, publikujemy dziś garść fotografii z tych wydarzeń opatrując je stosownym komentarzem.

W diecezji płockiej pierwsza peregrynacja rozpoczęła się 30 listopada 1975 roku. W kościele klasztornym pasjonistów w Przasnyszu, w obecności Prymasa Polski, kard. Wyszyńskiego i ponad 20 polskich biskupów, Ordynariusz Płocki, biskup Bogdan Sikorski przejął kopię Cudownego Obrazu od ordynariusza diecezji włocławskiej, biskupa Jana Zaręby. Modlitewnym hasłem na okres Nawiedzenia na terenie naszej diecezji stało się zawołanie „Maryjo, z Twoją pomocą ewangelizujemy Kościół Płocki”.

W niedzielę, 4 kwietnia 1976 roku, o godzinie 16:00 Cudowny Obraz przywieziono do parafii w Sierpcu. Tym samym rozpoczął się okres nawiedzenia w rejonie sierpeckim. Obraz uroczyście przeniesiono do sierpeckiej fary, gdzie na placu przed kościołem, na specjalnie zbudowanym ołtarzu polowym, odprawiona została uroczysta Msza Święta powitania, celebrowana przez biskupa pomocniczego płockiego, Jana Wosińskiego, podczas której kazanie wygłosił ordynariusz płocki, biskup Bogdan Sikorski. Jak odnotował w parafialnej kronice, proboszcz sierpecki, ks. Jan Krawczyński, w uroczystości uczestniczyło przeszło 17 tysięcy wiernych, a podczas poprzedzających nawiedzenie Misji Świętych oraz podczas samej uroczystości rozdanych zostało ponad 45 tysięcy Komunii Świętych. Dalej, po wielkanocnej przerwie, Cudowny Obraz powędrował do Kurowa, Goleszyna, Rościszewa i Zawidza.

Cudowny Obraz powrócił jeszcze do Sierpca, po kilku miesiącach, i to na nieco dłuższy czas. W związku z wakacyjną przerwą w Nawiedzeniu obraz „zatrzymał się”, od 27 lipca do 21 sierpnia 1976,  w sierpeckim klasztorze sióstr Benedyktynek. Siostry rozplanowały sobie tak każdy dzień, aby jak najwięcej czasu spędzić u stóp Matki Bożej wspólnie i indywidualnie. Poza obowiązkowymi modlitwami codziennie śpiewały godzinki o Najświętszej Maryi Pannie, odmawiały cały różaniec: o godz. 9.00 — I część, o godz. 15.00 — II część i o godz. 20.15 — III część. Tę ostatnią odmawiały wraz z grupą ludzi co dzień zbierających się w kaplicy po Mszy św. odprawianej w kościele klasztornym. O godz. 21.00 był Apel Jasnogórski pod przewodnictwem kapłana i modlitwy dziękczynne za Królowanie Maryi w Narodzie Polskim przez 600 lat.

skanowanie0015 (15) ÔÇö kopia

skanowanie0015 (14) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (13) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (12) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (11) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (10) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (8) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (9) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (7) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (6) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (5) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (4) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (3) ÔÇö kopiaskanowanie0015 (2)skanowanie0015 (2) ÔÇö kopia

skanowanie0062

I tak po prawie 40 latach Cudowny Obraz znów „przybędzie” do naszego miasta. Jako pierwsza powita go parafia św. Benedykta (księży pallotynów). W tamtejszym kościele Wniebowzięcia NMP „doba nawiedzenia” będzie miała miejsce 4 i 5 września. Z kolei cztery dni później Cudowny Obraz po raz pierwszy w dziejach nawiedzi kościół św. Stanisława Kostki, parafii św. Maksymiliana (szkolna). Nawiedzenie potrwa tam od 10 do 11 września. Natomiast 13 i 14 września ikona „zagości” w sierpeckiej farze, śś. Wita, Modesta i Krescencji.

W 2016 roku Cudowny Obraz powróci na kilka dni do Sierpca. Bowiem od 23 do 27 maja, w ramach przerwy w peregrynacji w związku przypadającą wówczas uroczystością tzw. Bożego Ciała, ikona „zatrzyma się” w kaplicy klasztornej sióstr benedyktynek.

Będzie to wydarzenie o znaczeniu niemała wyjątkowym. Bez wątpienia zapisze się ono w historii miasta, tak jak to sprzed 40 lat. Po tamtych wydarzeniach pozostała garść fotografii i wciąż żywe wspomnienia. Zadbajmy o to, by po drugiej peregrynacji zachowała się dużo bogatsza dokumentacja – wszak możliwości mamy większe niż sierpczanie sprzed dwóch pokoleń.

20150620_171046

Rozpoczęcie drugiego etapu peregrynacji w diecezji płockiej. Pułtusk, 20 VI 2015 r.

PS. W domowych archiwach zachowały się pewnie fotografie z tamtych kwietniowych wydarzeń. Zachęcamy do przesyłania ich na naszą stronę, by wzbogacić galerię i rozbudzić jeszcze większe wspomnienia.

Niniejszy artykuł jest skróconą wersją referatu wygłoszonego 24 maja 2015 r. w kościele św. Stanisława Kostki w Sierpcu, pt. „Nawiedzenie Cudownego Obrazu – idea, historia i współczesność”.


PS (20 VII 2015)

Na naszą skrzynkę wpłynęła porcja dziesięciu nowych, nieopublikowanych dotąd zdjęć z uroczystości w 1976 roku. Prezentujemy je poniżej dziękując anonimowemu internaucie.

nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (2)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (3)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (4)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (5)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (6)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (7)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (8)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (9)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (10)nawiedzenie 1 ÔÇö kopia (11)